Kołtun u psa można usunąć bez bólu, jeśli pracujesz powoli, rozdzielasz sierść palcami i przytrzymujesz ją przy skórze. Najważniejsze jest czesanie od końcówek ku nasadzie oraz użycie preparatu ułatwiającego rozczesywanie. Nie kąp psa z nierozczesanymi kołtunami – woda może je zacieśnić.
Dlaczego kołtuny są problemem?
Kołtun to zbita mieszanina włosów, brudu, wilgoci i sebum, która często powstaje blisko skóry. Nie jest wyłącznie problemem estetycznym. Sfilcowana sierść ciągnie skórę przy ruchu, powoduje ból i może zatrzymywać wilgoć, co sprzyja podrażnieniom oraz stanom zapalnym skóry.
Kołtuny mogą też ograniczać termoizolacyjne właściwości sierści. Dlatego warto usuwać je możliwie wcześnie, ale bez szarpania i działań, które zwiększają stres psa.
Przygotowanie do rozczesywania
Przed rozpoczęciem wybierz spokojne miejsce i daj psu możliwość odpoczynku. Przygotuj narzędzia, które pozwolą pracować małymi partiami:
- Spray ułatwiający rozczesywanie przeznaczony dla psów, który zmiękcza i wygładza sierść.
- Metalowy grzebień do sprawdzenia, czy włos został rozczesany aż przy skórze.
- Szczotka pudlówka do stopniowego rozdzielania splątanych włosów.
- Nożyczki z zaokrąglonymi końcami używane wyłącznie bardzo ostrożnie i z dala od skóry. Przy mocnych filcach bezpieczniej oddać psa w ręce groomera.
Nie zaczynaj od kąpieli. Mokra sierść może jeszcze mocniej zacieśnić kołtun i utrudnić ocenę jego położenia.
Jak rozczesać kołtun bez bólu?
Najbezpieczniej pracować na małym fragmencie sierści i robić przerwy, gdy pies zaczyna się niepokoić. Postępuj w następującej kolejności:
- Obejrzyj kołtun i sprawdź, czy pod nim nie ma zaczerwienienia, wilgoci, rany ani obrzęku.
- Oddziel kołtun od reszty sierści i przytrzymaj włos palcami możliwie blisko skóry. Dzięki temu ograniczysz przenoszenie siły na skórę.
- Spryskaj splątane miejsce preparatem ułatwiającym rozczesywanie i zastosuj go zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
- Rozdzielaj kołtun palcami na mniejsze części. Nie próbuj od razu przeciągać grzebienia przez całą zbitą kępę.
- Rozpocznij czesanie od końcówek i stopniowo przesuwaj się w stronę nasady. Krótkie, delikatne ruchy są bezpieczniejsze niż jedno mocne pociągnięcie.
- Użyj szczotki pudlówki, a następnie metalowego grzebienia. Jeśli grzebień zatrzymuje się przy skórze, sierść nadal wymaga rozdzielenia.
- Zakończ pracę, gdy pies wyraźnie się stresuje, odczuwa ból albo kołtun nie ustępuje mimo delikatnych prób.
W przypadku pojedynczego, luźnego splątania taka metoda zwykle wystarcza. Przy bardzo zbitej sierści nie próbuj na siłę rozcinać kołtuna zwykłymi nożyczkami. Skóra psa może znajdować się tuż pod filcem i łatwo ją przeciąć.
Kiedy potrzebna jest pomoc groomera?
Samodzielne rozczesywanie nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem. Z pomocy groomera skorzystaj, gdy kołtun jest twardy, rozległy lub tworzy filc przy samej skórze. Dotyczy to szczególnie pach, pachwin, podbrzusza, okolic uszu i innych wrażliwych miejsc.
Przerwij pielęgnację także wtedy, gdy pies reaguje silnym stresem, próbuje ugryźć, intensywnie się wyrywa albo każdy ruch wywołuje ból. Jeśli pod kołtunem widzisz ranę, obrzęk, sączenie lub mocno zaczerwienioną skórę, potrzebna może być ocena lekarza weterynarii.
Nie wycinaj kołtunów przy samej skórze. Przy dużej ilości filcu profesjonalista może bezpieczniej dobrać maszynkę lub inną technikę, ograniczając ryzyko skaleczenia i dodatkowego bólu.
Czego nie robić przy kołtunach?
Najczęstsze błędy wynikają z pośpiechu albo próby usunięcia problemu jednym ruchem. Tych działań lepiej nie podejmować:
- Nie kąp psa z nierozczesanymi kołtunami, ponieważ woda może zacieśnić splot.
- Nie szarp sierści i nie próbuj wyrwać kołtuna szczotką.
- Nie wycinaj zbitej sierści zwykłymi nożyczkami przy samej skórze.
- Nie ograniczaj się do czesania wierzchniej warstwy, bo filc może pozostawać tuż przy skórze.
- Nie zostawiaj psa z wilgotną sierścią po kąpieli, deszczu lub pływaniu.
Jak zapobiegać powstawaniu kołtunów?
Profilaktyka polega na regularnym czesaniu całej sierści, a nie tylko miejsc, które pies łatwo pozwala pielęgnować. Szczotka powinna docierać do nasady, a efekt należy sprawdzać metalowym grzebieniem. Psy z długą, falowaną, kręconą lub gęstą sierścią zwykle wymagają częstszej kontroli niż psy krótkowłose.
Po kąpieli najpierw delikatnie odsącz sierść ręcznikiem, zamiast mocno ją pocierać. Następnie dokładnie wysusz psa i ponownie sprawdź włos przy skórze. Tarcie wilgotnej sierści o dywan lub meble może pogłębić splątania.
Szczególną uwagę poświęć miejscom, w których występuje tarcie albo gromadzi się wilgoć:
| Miejsce na ciele | Częstotliwość kontroli | Dlaczego tam? |
|---|---|---|
| Pachy | Codziennie u psów podatnych na kołtuny | Włos ociera się o skórę podczas ruchu. |
| Pachwiny i brzuch | Po każdym spacerze lub kontakcie z wilgocią | To okolice delikatne, narażone na wilgoć i zabrudzenia. |
| Uszy i okolice za uszami | Codziennie przy długiej sierści | Włos łatwo się tam splątuje i bywa trudny do zauważenia. |
| Ogon i tylne partie ud | Co najmniej kilka razy w tygodniu | W tych miejscach gromadzi się martwy włos i zanieczyszczenia. |
| Szyja i klatka piersiowa | Po zdjęciu obroży lub szelek | Tarcie akcesoriów sprzyja zbijaniu sierści. |
Najważniejsze jest szybkie reagowanie na małe splątania. Delikatne rozczesanie ich na początku zwykle wymaga mniej czasu i powoduje mniej dyskomfortu niż usuwanie dużego filcu. Gdy sierść często się plącze, warto skonsultować z groomerem dobór narzędzi i częstotliwość pielęgnacji.
Artykuł nie stanowi porady weterynaryjnej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W przypadku ran, stanu zapalnego, silnego bólu lub zmian skórnych skonsultuj psa z lekarzem weterynarii.
